Blogia
Antón Castro

Músicos

CONCIERTO DE HOTEL EN PLAZA SALAMERO

CONCIERTO DE HOTEL EN PLAZA SALAMERO

(Plaza Salamero de Zaragoza

 

HOTEL en directo presentando los temas de  su EP "La Suite de Marc Star".

 

Si te gustan T-Rex, Bowie, Dylan, Led Zeppelin, Burning o los Stones, no te pierdas la puesta de largo de  una de las bandas de rock más en forma del panorama aragonés.

 

Rock and roll vintage.

 

www.myspace.com/hotelrockzaragoza

www.hotelmusica.com 

 

AUTORRETRATO DE HOTEL

 

El rock no ha muerto y estos cuatro zaragozanos lo saben y están dispuestos a demostrarlo a guitarrazo limpio. Unidos por la convicción de que se puede hacer música en castellano sin alejarse de los postulados de los Stones y compañía, Hotel nos trae su decidida apuesta por el rock&roll vintage que no dejará indiferentes a quienes aman el guitarreo y los sonidos retro. Hotel es el glam-rock de T-Rex, los riffs adhesivos de Led Zeppelin, Keith Richards pedo, las gafas oscuras de Pepe Risi, las melodías que surgen en amaneceres con ojos líquidos, cuatro hombres de barra que no saben ni quieren bailar… Su primer trabajo en estudio se llama “La suite de Marc Star” y ha sido producido por el holandés Alan Roy Schenk - A.K.A. “Chino Loco” – quien ha sabido captar a la perfección la fuerza y la sonoridad natural del directo de la banda. Un directo que ya se ha podido disfrutar en citas y escenarios tan importantes como la carpa de Interpeñas de Zaragoza, el festival Anciles Directo, La Casa del Loco, la sala Bass Space o la Plaza de Toros de Zaragoza. (Hotel toca el jueves próximo en Borradores dos temas). La foto, creo, es de Javier Clos.

 

 

 

BIELLA NUEI: UN ÉXITO INTERNACIONAL

BIELLA NUEI: UN ÉXITO INTERNACIONAL

Escriben Luis Miguel Bajén y los amigos de Biella Nuei

 

Hola,

 

Queremos informarte de que el tema ’Las Tarantainas de la Casa Sin Pared’ del disco de Biella Nuei ‘Sol d’ibierno’ aparecerá en el recopilatorio European Playground del sello de Nueva York PUTUMAYO.  El disco saldrá a la venta el 19 de mayo. Putumayo World Music se fundó en 1993 con el objetivo de familiarizar a la gente con la riqueza y diversidad de la música internacional. Hasta la fecha ha vendido más de 10 millones de discos y se distribuye en más de 60 países.

 

TANTA, TANTA MÚSICA DE JAZZ EN UNA FOTO

TANTA, TANTA MÚSICA DE JAZZ EN UNA FOTO

De vez en cuando me escribe ese enamorado de Zaragoza y de su pasado reciente, especialmente los 50, 60 y 60, que es Rafael Castillejo: cantante, presentador, curioso y amigo de sus amigos. Es una criatura particular en el paisaje sentimental de Zaragoza. Me envía esta foto y dice: De izquierda a derecha: Charlie Barnett, Tommy Dorsey, Benny Goodman, Louis Armstrong y Lionel Hampton .¿Cómo puede caber tanta música en una sola fotografía?”. Añade que la foto pertenece a la Colección de Jerry Murbach.

PATTI SMITH: UN POEMA EN GALEGO

PATTI SMITH: UN POEMA EN GALEGO

O poeta e traductor Xoán Abeleira publica hoxe en La Opinión de A Coruña unha traducción ao galego dun poema de Patti Smith. Envíamo, e aquí está para todos vós. Di Abeleira:

 

Realizo esta versión libre dun poema homónimo de Patti Smith xusto a carón de Artium, o fabuloso museo de Vitoria/Gasteiz onde veño de fitar Written Portrait. Unha exposición que, de poderen, non deberían perderse, pois, alén de ser a primeira que se organiza na Península Ibérica, contén o muin (o celme ou a esencia, en éuscaro) desta indefinible multicreadora estadounidense: poesía, pintura, fotografía e, xaora, música. Para colmo, Laura Fernández Orgaz, a comisaria do evento, encargoulle ó poeta Benjamín Prado a tradución dunha boa mostra do seu labor lírico, a cal poderán mercar, en edición trilingüe, canda o magnífico catálogo distes rubís hindús.

 

UN LUME DE ORIXE DESCOÑECIDA

 

 

De Patti SMITH. Versión galega de Xoán ABELEIRA

 

Estás desgustada encabuxada
Desencantada de todo
De todo o que unha vez
Ámbolos dous cremos


Exacta
Mente
Coma min

Sen dúbida eu debería
Ter deixado de venerarte ter parado
De tentar mesmo de ser
Ti


Un lume de orixe descoñecida
Arrebatoume o meu amor
Un lume de orixe descoñecida
Levou lonxe o meu amor

Varreuno a feito fóra
Da miña lonxitude de onda
Devorouno coma o océano
Nun fogo denso e gris

A morte vén varrendo
Todo o corredor
Coma o vestido dunha dama
A morte vén fungando
Pola autoestrada abaixo
Co seu traxe de domingo

A morte vén conducindo
A morte vén reptando
A morte vén arreo
E eu non podo facer ren

A morte vai
E vén e secasí

Debería haber algo
Cando menos haber algo
Que ficase para sempre

A morte enfermoume e toleoume
Pois ise lume estraño
Levou lonxe o meu amor

Ben lonxe

Ela deixoume todo deixoume
Tódalas súas cousas

O seu vestido de noiva
Badaleando no armario

*Patti Smith retratada magistralmente por Annie Leibovitz.




 

BLANCO VALDÉS E O SEU 'FRAGMENTOS DA GALAXIA'

BLANCO VALDÉS  E O SEU 'FRAGMENTOS DA GALAXIA'

O amigo Manuel Pereira recoméndame o blog de Juan L. Blanco Valdés Fragmentos da galaxia. Repaso o arquivo e gústame moito esta nota sobre a música británica e en particular sobre Jethro Tull, unha banda que coñecín en Zaragoza no ano 1978. Gustoume moito o seu álbum Minstrel in the gallery.

 

 

ANDERSON+BARRE

 

Por Juan L. BLANCO VALDÉS

Ninguén discute hoxe o liderado que o rock británico ten exercido internacionalmente. Nos corenta anos que median entre os Beatles e Coldplay houbo de todo: desenvolvementos e propostas para todos os gustos, unhas máis convencionais outras máis rompedoras e outras que a duras penas encaixan nos intentos clasificatorios: pop, mod, rock duro, metálico, heavy, folkrock, jazzrock, rock progresivo, new wave, gothic... A miña melomanía -en calquera caso voraz, indiscriminada e que non sabe de límites- talvez por xeración pero supoño que tamén por inclinación persoal, ten unha débeda especial co rock sinfónico.
Non son poeta de abondo para gabar a excelsitude de producións como o Hamburger Concerto, de Focus, sen dúbida un dos cumios máis sublimes do xénero, Trilogy de EL&P ou Fragile de Yes. Coa perspectiva do tempo, teño para min que, con diferenzas claro entre elas, a maior parte das propostas xurdidas daqueles músicos, virtuosos e clasicistas, cultos e extravagantes, sabiamente rompedores, teñen resistido admirablemente o paso do tempo. The Great Deceiver de King Crimson, The Endless Enigma de EL&P ou algún dos números do álbum dobre de Camel, por poñer un par de tres exemplos, seguen mantendo intacto o fascinante engado que exerceron na miña sensibilidade de adolescente cando os escoitei por vez primeira. Pero a poucas formacións británicas da época atribúo con todo merecemento un adxectivo que, cando aplicado ás obras da arte, resulta moi arriscado, pois pode destilar a máis exquisita sublimidade ou ser explicación do fiasco: desconcertante. Esa formación desconcertante é Jethro Tull, o grupo, liderado polo inclasificable Ian Anderson, que ía nos seus inicios (This Was, 1968, xoia que posúo en vinilo orixinal) para banda de blues. Ningún grupo do que eu teña noticia efectuou un labor de síntese musical comparable (folk, blues, jazz, rock experimental...) destilándoo nun novo produto orixinalísimo e elaborado ata o puntillismo. Na flauta e voz do hiperactivo xoglar Anderson e nas máxicas guitarras de Martin Barre están entrelazadas as melodías das campiñas e bosques, o rechouchío dos paxaros no amencer do cazador, os berros de riña das tabernas medievais, a resoancia das catedrais, os alaridos ingratos do vagamundo e o tépedo veludo da voz do amante.
Cando, con doce ou trece anos, escoitei por vez primeira Aqualung, mentres me deixaba engaiolar polo soprendente deseño externo do álbum e escudriñaba a insondable expresión de maldade do clochard da cuberta, tiven a sensación de que, como dixeron a Bogart, aquilo ía ser o comezo dunha gran amizade. Estaba no certo.

CARBONELL & IRANZO RINDEN HOMENAJE A LABORDETA

CARBONELL & IRANZO RINDEN HOMENAJE A LABORDETA

El próximo sábado 7 de Enero

Teruel. Cine Maravillas (20.00 h.)

Estreno mundial del documental (63 minutos)

Patrocinado por Fundación Amantes

 

José Antonio Labordeta

Con la voz a cuestas

 

Dirigido por José Miguel Iranzo y Joaquín Carbonell

 

Un retrato íntimo y personal contado a cámara por el abuelo de los cantautores españoles. A lo largo de 63 minutos se repasa toda una vida repleta de diversas actividades, que van de la música a la literatura, de la televisión a la política. Labordeta relata de manera directa y espontánea, lo más significativo de su carrera: su infancia cerca del Mercado, su relación con Miguel, su hermano, su entrañable etapa en Teruel, su dilatada pasión por la música...

El documental incorpora, además, varios documentos inéditos, la filmación de su boda con Juana o unas escenas informales de su hermano Miguel, con otros poetas de la generación Niké.

Varios amigos y personajes apostillan con anécdotas y vivencias algunas de estas etapas. Mari Carmen Magallón, Emilio Gastón, Eloy F. Clemente, Joaquín Carbonell, Eduardo Paz, Gonzalo Tena, José Luis Trasobares y Carmen Gallego, ponen el contrapunto a las palabras de Labordeta.

 

CHINA CHANA POR EL COLECTIVO ANGUILA

CHINA CHANA POR EL COLECTIVO ANGUILA

El pasado verano conocí al grupo China Chana, de Villamayor, en el festival de Ejulve, Teruel. Hubo grupos excelentes, pero quizá ninguno tan fresco como éste. Cuando volvió Borradores tras su primer descanso de verano, el primer grupo que actuó fue China Chana en acústico. Ahora, el Colectivo Anguila, ese dúo insaciable que nunca se cansa de mirar y de atrapar los mínimos gestos de la música y de sus intérpretes, ha retratado a la joven banda así, con este aire de época, con este acento tan teatral, de barbería o taberna del sur.

LEONARDO LUNETTA, EN BUSCA DE PATTY PRAVO

LEONARDO LUNETTA, EN BUSCA DE PATTY PRAVO

[*Reproduzco aquí la carta de Leonardo Lunetta, que busca la música italiana que ha aparecido en España en la televisión. He buscado por aquí y por allá un poco, pero no soy la persona más adecuada. Nos hemos carteado en varias ocasiones. Si alguien puede echarle una mano, puede escribir aquí o enviarle a él un correo electrónico: elledue@alice.it.]

 

 

Mi nombre es Leonardo Lunetta, yo soy de Roma, Italia.

 

Soy apasionado de la música de los años 60 y 70. Tengo muchos programas de la TV italiana y alguno de la Tv espanola.

 

Por favor estoy buscando actuaciones de los '60s y los años 70 en Espana y Suramerica televisiones de los cantantes italianos PATTY PRAVO - MIA MARTINI - MINA - GABRIELLA FERRI - HERBERT PAGANI

 

Tengo los títulos de algunos programas que esté buscando.

Pero estoy interesado a cualquier otro programa de la TV de países de Surámerica y España y otros países  con Patty Pravo, Mia Martini, Mina, Gabriella Ferri y Herbert Pagani

 

SENORAS Y SENORES! 1974 - con Patty Pravo

ESTELAR 1973 - con Patty Pravo
RAPHAEL SHOW 1974 - con Patty Pravo

CONCHITA VELASCO SHOW - con Patty Pravo

MUSICAL DE MALLORCA 1975 - 17-18-19 Abril 1975 con Mia Martini

GALAS DEL SABADO 1969 - con Mina

TELERITMO 1966 - con Mina

TELERITMO 1968 - con Mina

FESTIVAL DE VINA DEL MAR 1971 - con Herbert Pagani

FESTIVAL DE VINA DEL MAR 1978 - con Patty Pravo

 

Estaría muy contento de compartir nuestras rarezas. Estaría dispuesto a comprar una copia de los programas en DVD-R.